બાંગ્લાદેશમાં હિન્દુઓ વિરુદ્ધ હિંસા સતત ચાલુ છે. આ સાંકળમાં વધુ એક નામ ઉમેરાયું છે. આજે નાઓગાંવમાં એક હિન્દુ યુવાન મિથુન સરકારનું મોત થયું. 20 દિવસમાં આ 7 હત્યા છે. કલાકો પસાર થાય છે, દિવસો પસાર થાય છે, અઠવાડિયા પસાર થાય છે, નામ બદલાય છે, જિલ્લાઓ બદલાય છે, પરંતુ બાંગ્લાદેશમાં એક ઓળખ વારંવાર ઉભરી આવે છે.
શું આ ખરેખર અલગ-અલગ ઘટનાઓની શ્રેણી છે? કે પછી હિન્દુઓને ખતમ કરવા માટે સુનિયોજિત ઝુંબેશ છે? શું યુનુસના શાસનમાં હિન્દુઓની હત્યા એક શાંત ધોરણ બની ગઈ છે? શું આ ઇરાદાપૂર્વકનું કાવતરું આ રીતે કાર્ય કરે છે, ડરાવવું, નાશ કરવો અને પછી ચૂપ રહેવું?
તો મોટો પ્રશ્ન એ છે કે વહીવટ ક્યાં છે? માનવાધિકાર સંગઠનો ક્યાં છે? આંતરરાષ્ટ્રીય અંતરાત્મા ક્યાં છે? હિન્દુઓ વિરુદ્ધ હિંસાની ઘટનાઓને ધ્યાનમાં રાખીને, બાંગ્લાદેશ લઘુમતી મંચ કહે છે કે સાંપ્રદાયિક હિંસા ચિંતાજનક દરે વધી રહી છે. આનાથી ભય અને અનિશ્ચિતતાનું વાતાવરણ સર્જાયું છે.
લઘુમતી મંચએ જણાવ્યું હતું કે સત્ય રંજન દાસની 2 જાન્યુઆરીએ, ખોખન ચંદ્ર દાસની 3 જાન્યુઆરીએ, શુભો પોદ્દારની 4 જાન્યુઆરીએ અને રાણા પ્રતાપ બૈરાગીની 5 જાન્યુઆરીએ હત્યા કરવામાં આવી હતી. જેમ જેમ સંસદીય ચૂંટણીઓ નજીક આવી રહી છે તેમ તેમ સાંપ્રદાયિક હિંસા ચિંતાજનક દરે વધી રહી છે. ફક્ત ડિસેમ્બરમાં જ હિંસાના ઓછામાં ઓછા 51 બનાવો બન્યા છે.
